Snail trail schiet op.

Ik ben de afgelopen week ontzettend opgeschoten met de snail trail. Alle blokken zijn al doorgequilt en ik ben nu met de rand bezig. Het was natuurlijk weer even puzzelen, want het randpatroon klopt natuurlijk nooit met de maat van de quilt, maar ik heb weer een leuke oplossing gevonden. Ik ben vanuit de hoeken begonnen en werk naar het midden toe. Daar komt een los figuur, met enkele centimeters tussenruimte om het teveel aan centimeters op te lossen. Met een beetje geluk is de quilt eind volgende week klaar, en anders de week daarop wel. Dan plaats ik nog een foto.

 

Dagje Veldhoven en ander nieuws

Wat een heerlijke dag was dat gisteren. Gezellig naar Veldhoven met mijn nicht Ria, op ons gemak langs al die prachtige quilts geslenterd, en natuurlijk even voorraden ingeslagen ;-).

Helaas was ik mijn fototoestel vergeten, maat mijn telefoon bood uitkomst. De foto's zijn wel wat minder mooi, maar ik gebruik ze voornamelijk als geheugensteuntje voor ideeën die ik heb opgedaan. Je ziet zoveel op één dag, dat je de helft weer vergeet voor je de deur uit bent.

Al meteen bij binnenkomst werden we verrast door juweeltjes van miniquiltjes. Een goed idee om eens wat nieuwe technieken uit te proberen op kleine schaal!

 

 

Nog wat foto's van prachtige quilts die indruk op mij maakten:

Een Baltimore quilt van een Spaanse quiltster.Ik ben helaas haar naam vergeten.

 

 Deze was voor mij een prijswinnaar, de jury dacht er blijkbaar anders over:

 

De prachtige quilt van Joop Smits-Jansen:

 Een mooie kimono, ik ben gek op dit soort Japanse stoffen, en heb er dan ook weer wat gekocht. De foto komt zo.

Creatief met theezakjes. Dat wordt sparen!

Een van de prachtige quilts van Jeannet Hazelbag

En een mooie sitsenquilt.

Tussendoor aten we een kopje tomatensoep met een boterham, en we waren weer klaar voor de strijd.

We stortten ons op de winkeltjes waar eerst de noodzakelijke inkopen gedaan werden. Je weet het dames, éérst boodschappen doen, dan pas winkelen:-).
Fiberfill voor de crazyquilt en het lentekleed. Een leren vingerhoed (ik heb er eerder een gebruikt, maar daar is onze huiskabouter mee vandoor gegaan) en dankzij een tip van Ria, een soort plakkerjes voor op de rechter vingertop. Ik ga ze vandaag meteen proberen.

Daarna het lekkerbekken: stofjes!!

Hiermee begin ik te sparen voor mijn zomer-tafelkleed.

Deze zijn gewoon voor de heb:

En dit zijn echt prachtige Japanse stofjes.

Ria had een cadeautje voor me meegebracht van haar vakantie in Frankrijk. Mooie lapjes in herfstkleuren voor een shawl:

Toen we thuiskwamen hebben we even lekker bij- en nagekletst met thee en zelfgebakken koek.

Het recept voor mensen die met minder vet en suiker willen bakken en tóch iets lekkers willen:

Verwarm de oven voor op 175 gr. Vet een cakevorm in.

Meng in een grote kom:
200 gr bloem
100 gr volkoren meel
1/2 eetl. bakpoeder
200 gr fruit/noten in stukjes
75 gr bruine basterdsuiker
2 eetl. stroop
2 eetl. koekkruiden (of meng zelf 1 eetl. kaneel en theelepels ketoembar, gemberpoeder, kardemom,  snufje piment, snufje nootmuskaat)
eventueel 1 eetl. cacao of 2 eetl. moccona
1 ei
ongeveer 2 dl magere melk of karnemelk
eventueel 2 eetl rum

Het moet een smeuïg beslag zijn. Giet het in de vorm en bak het gedurende een uur. Prik dan met een breinaald of de koek gaar is, laat hem anders nog verder garen.
Laat hem afkoelen op een plank en pak hem in aluminiumfolie.

Daarna hebben we nog samen gegeten en zo kwam er een eind aan deze gezellige dag.
Bedankt Ria!


Dan nog even een paar fotootjes. Ik heb eindelijk de rust gevonden om het kant voor de crazyquilt te verven. Ik moest twee kleuren mengen en dat ging prima in de gootsteen. Ik heb er nog twee T-shirts bijgegooid die wel een oppepper konden gebruiken, er was verf genoeg.
En het resultaat mag er wezen: de kleur is precies goed.

Zo, dan nu de voorbereidingen treffen voor een logeerweekend van Ivan bij opa en oma.
Hij wordt vanmiddag gebracht, en pa, ma en broer blijven meeëten. Dat vindt hij natuurlijk maar zo-zo, het logeerpartijtje begint pas echt als ze opgehoepeld zijn ;-).

 

Heerlijke Herfst

Om in de stemming te komen heb ik de tuintafel gisteren gedraaid, de stoelen opgeruimd en wat pompoenen meegenomen uit een kraampje langs de weg.

Mijn herfstquilt hangt aan de muur en de kaarsjes gaan weer aan 's avonds.
Ik geniet van mijn favoriete jaargetijde.

Top af

Vandaag is de top van de snailtrail afgekomen.

De reis deel III

Dag 7

Na een goed ontbijt vertrekken we naar het kremlin van Novgorod. (Een kremlin is een vesting, en dus niet speciaal iets voor Moskou)
We maken een wandeling langs kerken. Deze heeft een hoog Eftelinggehalte:

En onderstaande is gemaakt met hulp van Nederlanders. Het verhaal gaat dat vrouwen die problemen hebben met zwanger worden drie keer rond deze kerk moeten lopen en drie missen bij moeten wonen in deze kerk, en dat zou helpen. Het behoeft geen betoog dat ik het niet geprobeerd heb ;-)

Novgorod is een oude Hansestad.

In Novgorod staat dit indrukwekkende Ruslandmonument, dat de geschiedenis van Rusland uitbeeldt.

 Moedertje Rusland:

Peter de grote:

Uitzicht vanaf de brug over de rivier. Die bogen zijn een restant van een handelscomplex uit vroeger dagen.

Na een lekkere lunch met borsjt (de beroemde Russische bietensoep) en wat snuffelen langs de souvenierstentjes  die volop aanwezig zijn, vertrekken we richting St. Petersburg.

Onderweg krijgen we de kans om een Russisch plattelandshuisje van binnen te bekijken. Wij gingen er vanuit dat al deze houten huisjes die we overal zagen datsja's waren, maar dat blijkt niet zo te zijn. Datsja's zijn vakantiehuisjes voor de gegoede burgerij in de steden. Maar de meeste van de huisjes die langs de wegen staan zijn huizen waar mensen gewoon in wonen. En dat is vaak nog tamelijk primitief in onze ogen:

Dit is overigens een aan de buitenkant uitzonderlijk rijk versierd en goed opgeknapt huisje, omdat de toeristen die komen kijken een bijdrage leveren. We werden getrakteerd op een glaasje wodka.

St. Petersburg
St. Petersburg is gesticht door Peter de grote, omdat hij na zijn vele reizen door Europa een stad wilde die er Europeser uitzag dan Moskou. Nou, daar is hij aardig in geslaagd. Het is een mooie imposante stad, die doet denken aan Wenen, de city van Londen en Parijs, wat gebouwen betreft.
Brede wegen, veel gekanaliseerde rivieren. En de Neva, de brede waterweg die naar de zee leidt.
9000 paleizen. Veel musea, waaronder natuurlijk de Hermitage.
Het is een prachtige stad, maar niet zo Russisch.

We maken een rondrit en hebben even tijd voor een foto van het Smolny klooster

Daarna is het tijd voor Hotel Obuhoff. Een klein en rustig hotel aan een park gelegen, waar we 's avonds nog even een wandeling maken om de benen te strekken en te genieten van het lekkere weer. We halen een fles water in de buurtsuper en maken even een paar foto's:

 Het hotel

Een nabijgelegen pand, zo te zien verlaten, met een voorbeeld van de gemiddelde vrachtwagen in Rusland.

Dag 8

We bezoeken de Petrus- en Pauluskathedraal, die er van binnen meer uitziet als een paleis. Er staan veel marmeren graftombes met tsaren en hun families.

Verder doen we in St. Petersburg enkele peperdure souvenirwinkels aan (waarschijnlijk voor de commissie van de gids). Er worden hele mooi dingen verkocht voor onaanvaardbaar hoge prijzen. We gedragen ons dus als echte Nederlanders: kijken, kijken en niet kopen (en foto's maken :-))

Daarna gaan we naar de Hermitage, het winterpaleis van Catharina de grote.

Het is enorm beroemd om de vele schilderijen die er hangen. Maar het zijn er zó ontzettend veel....
en de Rembrandts die in het Rijksmuseum hangen vind ik toch echt mooier.
We waren dan ook meer onder de indruk van het gebouw zelf. Het is van oorsprong een paleis, en dat is dan ook te zien. Alles perfect onderhouden of opgeknapt. Hier een impressie.

We hebben echt lopen kwijlen bij al die prachtige kroonluchters, nog ééntje dan:

 En deze had best in mijn tas gekund ;-)

Inmiddels waren onze voeten toe aan een paar uurtjes rust, dus gingen we richting hotel waar, na de salade, de onvermijdelijk schnitzel op ons wachtte, deze keer met rijst. Beetje droge hap. Maar het toetje was lekker fris, vruchten met yoghurt.

's Avonds was er voor liefhebbers een balletuitvoering van het Zwanenmeer. Clara ging graag mee en had een prachtige avond. Ik ben niet zo'n balletliefhebber en heb gezellig met enkele andere achterblijvers een glaasje wijn gedronken, beneden in het eetzaaltje.

Dag 9

Als eerste gaan we even langs de "Bloedkerk"of "Kerk op het bloed" die gebouwd is op de plek waar Alexander II vermoord is. Vorig jaar heb ik hem van binnen gezien, hij is volledig gemosaïekt.

Daar was nu geen tijd voor, maar de buitenkant is mooier. Een van de weinig écht Russische gebouwen in St. Petersburg.

Erlangs dit prachtige jugendstil hekwerk.

 Daarna stond een rondvaart op het program, zodat we alle paleizen nog eens van een andere kant konden bekijken.
Dit vind ik een leuke moderne versie van zo'n Russische uienkoepel.

Het paleis van de familie Stroganoff.

Uitzicht over de Neva met de mooie Jugendstil brug.

's Middags gingen we naar Tsarskoje  Selo, naar het zomerpaleis van Catharina de grote.

Ik denk niet dat ik ooit in mijn leven nog zoveel bladgoud bij elkaar zal zien.

In de pas gerestaureerde beroemde amberen kamer mochten we helaas geen foto's maken. Alle muren waren ingelegd met plaatjes amber.
De vraag is of je dit paleis mooi moet vinden. Spectaculair in ieder geval wel. Maar je moet er toch niet aan denken om er te wonen...

's Avonds na het eten (stroganoff in dit geval) gingen we naar een folkloreavond. Zang, dans, kozakkengespring. Het was een leuke avond. Maar ik vroeg me wel af hoe zo'n groep het ervan kan doen. Een zaal huren ,kostuums, geluid. Zo'n 30 man aan zangers/dansers en muzikanten. Ongeveer 100 man publiek en 35 euro entree (waarbij nog een drankjes en echt lekkere hapjes met zalm, rode kaviaar en kaas). Volgens onze reisleider werd dit niet gesubsidieerd. Ik denk dat er weinig overblijft. Die mensen moeten in ieder geval overdag ook nog een baan hebben.

Dag10
De laatste dag. We zijn er wel aan toe om weer naar huis te gaan en alles eens te laten bezinken.
Het is een druk programma, gelukkig maar, want we willen veel zien. Maar vakantie is niet het juiste woord. Een reis, dat is het.
De ochtend hebben we vrij. Na met weemoed de laatste pannenkoekjes met bessenjam naar binnen gewerkt te hebben bij het ontbijt (dat ga ik missen!) hebben we een vrije ochtend in de stad.
Clara en ik besluiten naar het Russisch museum te gaan. Voor winkelen en lunchen is toch nog wel wat tijd over en ons geld is bijna op. Roebels overhouden is geen optie.

Wat een prachtig museum is het Russisch museum! Hier hebben we echt genoten van de schilderijen, die goed tot hun recht komen. Veel werken van Ilja Repin en andere bekende Russchische schilders, van iconen tot heel modern (die afdeling hebben we overgeslagen omdat dat ons niet zo boeit)
en alles daartussenin.
En een hele vleugel met volkskunst en handwerk.
Een kleine greep uit wat we gezien hebben:

 Het metershoge schilderij van Repin, voorstellende het sprookje van Sadko, wat onze reisleider tijdens de busreis voorgelezen heeft.

 Nog een van Repin:

Deze had ik wel mee naar buiten willen smokkelen ;-)

 En ja hoor, op de valreep, toch nog een quilt gespot:

Daarna hebben we nog een paar laatste souveniertjes gekocht en een lekker gegeten. Een pizzapunt en verse salades. We hebben ons goed volgepropt, omdat we maar af moesten wachten wat we in het vliegtuig zouden krijgen. Dat viel inderdaad tegen: een klef pizzabroodje en een klef cakeje.

Op weg naar het vliegveld bezochten we nog het indrukwekkende oorlogsmonument van St. Petersburg. Het 900 dagen durende beleg.

En daarmee was een einde gekomen aan deze prachtige reis door Rusland. We hebben ervan genoten en zouden het iedereen die in kunst geïnteresseerd is aan willen raden.
Het is vermoeiend, maar alleszins de moeite waard.
Rusland is geen land om op eigen houtje te bezoeken als je de taal niet spreekt. Je kunt niets lezen en niemand verstaan. Toch heb ik me geen moment ongemakkelijk gevoeld, ook niet als we alleen door Moskou of St. Petersburg zwierven. (Ik wist uiteraard wel waar we waren op dat moment).
Het voelt niet vreemd in Rusland. Het voelt Europees.

Hoewel de reis van vorig jaar iets rustiger was omdat we toen "maar" 3 steden aandeden, vond ik het mooie van deze reis dat we ook veel van het platteland gezien hebben. Er is nog heel veel "leeg" in Rusland. Hele stukken ongerept land, zonder huizen, zonder fabrieken en wegen. Rust en ruimte.
Het was even slikken toen we uit de lucht zagen dat we boven Nederland zaten: alsof er een liniaal door het land getrokken was, en verder naar beneden: fabrieken, auto's, auto's, auto's. Alles bovenop elkaar.
Maar wel lekker water uit de kraan! En m'n eigen bed...