vrijdag 5 mei 2017

Olivia

Gisteren is ze geboren: onze kleindochter Olivia. Ze moet nog even in het ziekenhuis blijven om op krachten te komen, maar is verder helemaal gezond. Ik wens haar een gelukkig leven met haar papa, mama en zusjes Vlinder en Cérise.
Nu kan ik ook de badcape laten zien die ik voor deze kleine wereldburger gemaakt heb. Inclusief twee peuterwashandjes.

En verder..
Mijn wintertafelkleed schiet op. de top is af, hij is gedubbeld en ik heb vast één blokje gequilt. Misschien ga ik daar nog even mee door tot het te warm wordt om met die lap op schoot te zitten, maar ik ben al voorzichtig aan een nieuw project begonnen.
Toen ik de top bijna af had, kwam ik erachter dat ik een fout gemaakt had. Eigenlijk wilde ik die laten zitten. Ik had meteen al een goede naam voor de quilt: "Zoek de fout".
Maar hij zat zó opvallend in het midden, dat het meer leek op "Mens erger je niet". En dat is geen leuke naam voor een quilt. Dus heb ik toch maar een half uurtje achteruit genaaid.

En dit is het resultaat:

En dit zijn de stoffen waarmee ik ga werken voor mijn nieuwe project:
Verder blijft het nog even een geheimpje.

Van mijn lieve vriendin Marianna kreeg ik zomaar een prachtig setje met plantjes, kaarsjes en hele leuke potjes op een blaadje, met een lief kaartje erbij. Voor onze vriendschap, die al meer dan 28 jaar duurt. Ik ben er heel blij mee!

Sinds kort ben ik bezig met waterkefir maken. Ik kende het niet, tot ik een paar weken geleden met Clara in Utrecht was (gordijnstof kopen op de lappenmarkt) en we lunchten in een "gezond tentje".
Ik vond het meteen heerlijk en ben gaan snuffelen op internet.
Nu maak ik het zelf, en ben het spul al aan het uitdelen, want het groeit als kool (of kefir, zo je wilt).
Het is ook nog eens heel gezond, vol probiotica. Vroeger had ik al eens zo'n melkkefir plantje gehad, maar dit vind ik veel lekkerder en het kost maar heel weinig tijd.
Dit is de variatie met zwarte moerbeien. Met een prachtige rode kleur.

Tot slot een boekentip:
Ik heb het in één ruk uitgelezen.

Prettig weekend allemaal!




woensdag 29 maart 2017

Kersvers

Kersvers is mijn nieuwe kleinzoon Guus.
Nog geen week oud, en het is een schatje. (zoals alle baby's)


Ik heb het druk met de kinderen en kleinkinderen, daarom is het even geleden dat ik een blog schreef.
Verhuizingen, geboortes, dat kost tijd, maar is erg leuk natuurlijk.

Toch heb ik tussendoor van alles gedaan.
Ik ben bijvoorbeeld jarig geweest, en kreeg allerlei moois en lekkers:

Deze pot kreeg ik van Cathelijne en Marinus, ik wilde er vandaag anemonen inzetten, maar die waren niet te koop. Deze tulpen staan ook prachtig.
Van Ingmar en Alynne kreeg ik een mooie pot voor buiten. De foto volgt als er bloemen instaan.

En er was lapjespost! Wat een geweldig idee is dat. Met een groep van 15 quiltsters sturen we bij elke verjaardag een fq naar de jarige, met een kaart. Als je zelf jarig bent liggen er 14 cadeautjes in de brievenbus. Een feest om open te maken!

Verder heb ik maar weer eens een sok opgezet. Een prachtige kleur garen, maar erg fijn. Het breit niet zo lekker.

Ik was weer eens een dag met Clara in Rotterdam. Natuurlijk bij Gimsel, de biologische supermarkt, waar we dan meteen heerlijk lunchen bij Spirit. Inpandig is ook een wereldwinkel waar hele kleurige bolletjes wol lagen in allerlei kleuren. Het is geen fijne wol om een kledingstuk van te breien, maar een tas zag ik wel zitten. Ik had nog een boek met ideeën en patronen liggen van Ria, en daar vond ik dit in:
De bloemen worden meteen aan elkaar gehaakt, en later, als er ook een boden in gehaakt is, moet er natuurlijk een voering genaaid. Dat is niet mijn favoriete bezigheid, maar vooruit. Dan heb je ook wat.

Afdeling quilten.
De servieskast is helemaal af!

Olifant op weg, heet hij. Waar naartoe? Naar de porseleinkast natuurlijk :-))

De lapjes voor het winterkleed stapelen zich op. Het zou sneller kunnen als ik geen tijdgebrek had.
En terwijl ik bezig ben met deze koele winterkleuren, is mijn huis alweer in lentesfeer. Lentekleed, lentequilt, lentekrans. Ik vind het leuk om met een kleine aanpassing in huis een andere sfeer te brengen, elk seizoen zijn eigen kleuren.

Mijn kleindochters van vijf hebben momenteel een voorkeur voor mijn quilt Victoria. Ze maken nog net geen ruzie over wie hem later erft, haha. Al die kantjes en kralen, dat vinden die meiden geweldig.

Gisteren heb ik de laatste hand gelegd aan de gordijnen van de babykamer voor de kleindochter die over een week of vier komt.De gordijnen waren kant en klaar maar moesten ingekort worden. De bloemen zijn van vilt. Ik heb een patroontje getekend, een malletje gemaakt (lekker ouderwets met schuurpapier) en ze er met een kraaltje opgenaaid.


Ik wens jullie prachtig lenteweer. Gisteren was veelbelovend, maar vandaag valt het een beetje tegen.
Tot de volgende keer, wanneer ik wéér oma ben geworden. Het kan niet op!


donderdag 16 februari 2017

Rustige weken

Ik heb twee heerlijk rustige weken achter de rug, nagenoeg geen afspraken. Ik heb dus wat huishoudelijke klusjes gedaan en lekker zitten handwerken.

Een sok gebreid (de andere was al af) die bestaat uit twee verschillende kleuren wol, van dezelfde kwaliteit. Niet genoeg voor een hele sok elk, maar zonde om weg te gooien. De boord is dus van de ene kleurmelange, de voet van de andere. Ik heb meteen de verstevigde hiel uitgeprobeerd. Ik ben benieuwd of de hakken nu minder snel slijten.
Ook nog een paar sokken voor Frits afgebreid.

En begonnen met een sok waar de andere ook al  van klaar is.
Vreemd, dat ik vorig jaar drie sokken gebreid heb, zonder het bijbehorende exemplaar te breien.
Geen idee waarom. Maar het komt nu goed.

Al tijden ben ik op de bee bezig met de miniversie van de servieskast van Maaike Bakker. Eindelijk waren de blokjes af. Ik heb thuis de boel aan elkaar gestikt met de machine, omdat al die stukjes toch wel een dikke en stevig plak opleverden. Toen ook de lange repen van de kast erlangs gestikt, en vandaag de top gedubbeld. Het doorquilten bewaar ik voor de bee.
 Uiteraard staat er een koektrommel in de kast ;-)
 De foto is een beetje bleek. Nog maar eens over doen als hij af is.

Ik heb ook al lekker wat blokken genaaid voor het wintertafelkleed.
De blokken zijn niet te klein, en het is leuk om weer eens met andere kleuren te werken. de Japanse lapjes laten zich prima verwerken. Ik had iets gelezen over rafelen, maar ik merk daar gelukkig niets van.

Tenslotte nog even een paar foto's van mijn goudborduurwerk. De cursus was leuk, Mabel Reedijk een fantastisch mens. Maar ik ga er niet mee door omdat ik merk dat het ondanks de loep een te grote belasting voor mijn ogen is. In het dagelijks leven heb ik eigenlijk geen last van de tromboseschade, maar heel kleine lettertjes lezen en dit friemelwerk is helaas toch te veel gevraagd.
Maar misschien ga ik toch nog eens een stukje borduursel maken voor een quilt.

Vooral dit bloemen/blaadjesslingertje vond ik erg leuk om te maken.

Groetjes, Sonja



vrijdag 20 januari 2017

Mijn Jane

Zo'n anderhalf jaar geleden begon ik met mijn Jane Austen. Het werd een weg van passen en meten, horten en stoten, sjorren en sjoemelen.
Dat valt in het begin namelijk niet mee, die diamanten, letterlijk alles loopt scheef. En dan heb je rijen met flinke diamanten en daartussen mini-diamantjes met repen. Je moet dus repen met weinig lappen pas maken aan repen met veel lapjes. Twee millimeter verschil valt dan al op. Ik heb wat achteruit genaaid, maar soms ook even getrokken of gerommeld om het passend te krijgen.
Maar het resultaat mocht er zijn toen de top af was.
Het middenblok was trouwens heel leuk om te maken. Ik appliceer graag, lekker needleturnen, zo weinig mogelijk heisa.



Na het rijgen op tafel in drie delen ( ik heb er al eens een blogje aan gewijd) kon het grote quiltwerk beginnen. Een dubbele ruit in de grote diamanten, en de repen rondom. De kleine diamantjes komen zo mooi naar voren. Maar in de zomer heb ik de boel lekker de boel gelaten, veel te warm, zo'n deken op schoot!
In de herfst pakte ik hem weer op, met nieuwe energie, maar rond de feestdagen lag het quilten weer op z'n gat, veel te veel leuke andere dingen moesten gebeuren.

Tweede kerstdag nam ik een kloek besluit: hij moest maar eens af vóór het eind van de winter. Ik ben er serieus aan begonnen met behulp van mijn porceleinen vingerhoed voor de achterkant. Ik heb daar inmiddels een stevige haat- liefde verhouding mee. Het spaart mijn vingers, ik kan veel langer doorgaan, maar ik heb toch altijd nog de neiging om hem af en toe te laten liggen. En bij het vele gedraai in de rand heb ik hem maar overboord gezet. Niets is zo handig als een gewone hand als hulpstuk, maar ja, al die kleine prikjes zijn op den duur best vervelend.



De rand besloot ik op het laatst niet met behulp van een patroonmal door te quilten, maar gewoon los, een beetje om de bloemen heen. In zo'n groot bloemenpatroon vind ik een gequilt patroon eigenlijk niet genoeg opvallen om er zoveel werk aan te besteden, en op deze manier komen de bloemen mooier uit.




Rest nog de naam. Jane Austen zeg je? Nee, die zijn er al zoveel. En wat moet ik daarmee op de nachtelijke sponde?
" I prefer Mr. Darcy on my bed".
Mijn echtbenoot mag er ook bij hoor, zo eenkennig ben ik niet, haha.



"Het dekzeil" eraf, na 15 jaar mag hij even uitrusten...


 ...en Mr. Darcy erop !



En de stoffen voor het nieuwe project liggen klaar. Het wordt mijn winter-tafelkleed!

Prettig weekend allemaal!