Vakantiegeluk

Vakantiegeluk:
Ivan met een berg lego op de grond. Oma met een quilt op schoot. Thee met zelfgebakken havermoutkoekjes. Kinderliedjes en barokmuziek.

Adres onbekend

Na een geweldige vakantie met mijn moeder naar Rusland (waar ik apart nog een keer over wil vertellen) was het tijd om flink aan het quilten te gaan.
Op 25 augustus is er namelijk zomermarkt in Rhenoy, t.b.v. het oude kerkje.
Er is dan altijd een expostitie van plaatselijke hobbykunstenaars. Ik heb al een paar keer enkele quilts op mogen hangen. Deze keer hangen mijn quilts samen met de schilderijen en foto's van de heren van Stekelenburg en de Keijzer.
Ons was gevraagd een prijs ter beschikking te stellen voor de grote verloting. Ik had nog twee maanden de tijd, dus het was even flink doorwerken. Ik heb stoffen gekozen die naar mijn idee veel mensen aanspreken. De naam van de quilt is Adres onbekend, omdat ik nog niet weet waar hij terecht zal komen.

Ook Primavera is bijna af, want die wil ik natuurlijk graag showen. Verder neem ik quilts mee die ik weggeven heb, maar nu even leen voor de expositie. Waarschijnlijk worden het Sensu, I promised you a rose garden, Zonnecirkels en Sterren voor Aaltje. Het hangt een beetje af van hoeveel ik op kan hangen. Het kerkje is maar klein.
Ik zit er heel de dag bij, en wil dus vast een nieuwe quilt opstarten, zodat ik daar lekker kan quilten.

Vissen

Een week of vier geleden kreeg ik van Ingmar zijn aquarium. Hij had het een paar jaar geleden van een vriend gekregen, maar heeft er nu, met al zijn vrouwen, geen tijd meer voor.
Vroeger heb ik ook jaren zo'n klein vissenbakkie gehad, maar een grote bak stond al lang op mijn verlanglijstje.
Het moest helemaal opnieuw ingericht worden. Er leefde nog enkele vissen, en we hebben een flinke portie "oud" water gebruikt. Ook moest er een kastje komen, waar meteen de bijbehorende spulletjes in opgeborgen konden worden. Leve Marktplaats !
Het enige nadeel is dat mijn gitaar nu boven staat, op mijn hobbykamer. Maar ja, je kunt niet alles hebben.
Twee weken geleden heb ik er al vijf plaatjes ingegooid, maar nu zit de bak vol vissies.

3 slangen, twee meervallen (Ben & Jerry), 5 corydorassen, 10 garnalen, 8 slakjes, 5 plaatjes, 18 kardinaaltetra's (er zijn er 2 gesneuveld, waarschijnlijk door de schrik), 8 bijlzalmpjes, en 1 zéér irritante koperzalm. In mijn oneindig mededogen had ik besloten dat hij zijn tijd uit mocht zingen, en als dank zit de kwallebak nu voortdurend de tetra's te pesten. Hij is op beide foto's te zien, vlakbij de rode plant.

Update: vanmorgen wéér een dode tetra. Ik denk dat de beestjes erg stressgevoelig zijn. Ik heb tijdens hun ontbijt een ultieme poging gedaan om de koperzalm te vangen,nu met een iets groter netje, in de hoop dat hij iets minder alert zou zijn. En met succes. Ik hoop dat de rust nu weerkeert in de bak.

Kippenvel

Gisteren was ik onderweg naar huis met een achterbak vol boodschappen. Het was behoorlijk warm achter het glas (dat viel weer tegen toen ik later uitstapte ;) ). Gewoontegetrouw klikte ik het knopje van mijn favoriete radiozender aan: Radio 1. Om tot mijn grote ongenoegen te ontdekken dat het zover is: De Negen Weken zijn begonnen ! Negen weken sport, sport en nog eens sport, alsof een hele zomer voetbal, tennis, wielrennen en duizend andere sporten op tv nog niet genoeg is.
Dus maar op mijn tweede voorkeuzetoest gedrukt, Radio 4. Na enige gebabbel was daar Bach. Een vioolconcert, of sonate, dat ben ik vergeten, maar is ook niet van belang. Het was zó mooi, dat ondanks de warmte in de auto het kippenvel meteen op mijn armen stond.
Is die sportzomer toch nog ergens goed voor geweest...

Truien voor de jongens

Ondanks de drukke week (veel op en neer gereis tussen Rhenoy, Dordrecht en Harderwijk) heb ik toch tijd gevonden om de truien voor de jongens af te maken.

De trui voor Ivan:

En het vestje voor Merlijn:

Ik vond dit een grappig, eigenwijs vestje, met die asymetrische sluiting en de gedeeltelijk losse boord. Clara had Merlijn opgemeten en de maten telefonisch doorgegeven (van patronen kun je nooit helemaal opaan), maar door zijn voortdurende gewiebel was er iets verkeerd gegaan en bleken zowel het lijf als de mouwen precies pas, terwijl het vest pas voor het najaar bedoeld is.
Ik ben dus creatief geweest, heb eerst een ribbel gebreid, en daarna de boorden verlengd. En onder de rits een knoop gemaakt die met een gehaakte lus gesloten wordt. Probleem opgelost, en het is een nóg eigenwijzer vestje geworden.

Nu zijn de meiden aan de beurt. Ik heb al wol gekocht bij de Hema. Die is daar voordelig: € 1,= of € 1,50 per bol.  Wordt vervolgd dus.

Sensu en Primavera a Firenze

De waaierquilt voor mijn moeder is klaar ! Ik heb hem Sensu genoemd, het Japanse woord voor waaier.
Over anderhalve week neem ik hem mee, en als hij opgehangen is maak ik een mooie foto.

En nu ben ik met veel zin begonnen aan het doorquilten van mijn lentequilt. Het is echt mijn favoriete quilt tot nu toe. Ik gebruik twee kleuren Ily garen (want dat quilt het lekkerst, ben ik achtergekomen): lentegroen voor de lichte driehoeken, en koraalrood voor de donkere.De quilt is opgebouwd uit blokken die gevormd worden door een lichte en een donkere driehoek, met een bloemachtig patroon in het midden. Elk blok is verschillend, want vrij uit de hand gesneden.(Zie foto bij blog: nieuwe ontwikkelingen)  En ik quilt een beetje wild en vrij. Bij de bloemen ( een soort molenwieken) volg ik wel enigszins de lijnen om het patroon te benadrukken, maar de stukjes die de driehoeken complementeren quilt ik naar eigen fantasie door: soms zigzag, soms rechte lijnen, net wat in me opkomt. Erg leuk om te doen, en na het mooie maar enigszins saaie quiltpatroon op Sensu, wel spannend.

Even een paar voorbeeldjes:

Zoals altijd komt de naam van de quilt vanzelf opborrelen als ik begin met quilten.

Ik moet voortdurend aan lente vorig jaar denken, toen ik met mijn jongste dochter Sophie in Florence was. De zon, de regenbuien, de kleurige tassen op de marktjes, de bloemen, de kleuren van de huizen en de kunst overal: Primavera a Firenze. Met een knipoog naar de Primavera van Botticelli, die daar in het Uffize hangt, al hebben wij hem niet gezien vanwege de verbouwing.

De waaiers, vervolg

Eindelijk is hij bijna klaar, alleen de tunnels moeten er nog opgenaaid worden: de waaierquilt voor mijn moeder. Jammergenoeg heeft mijn vader niet meer mee kunnen maken dat hij af is.

Even een fotootje van het quiltwerk

Maar het is dan ook een hele lap: 1.92 x 1.48. Morgen ga ik meteen op pad om fiberfill te kopen voor mijn lentequilt, waarvan de top al een hele winter ligt te wachten. Als ik daar meteen aan begin, kan hij van de zomer hangen (ik heb toch nog geen zomerquilt :-)).
En dan begin ik gelijktijdig aan een klein experiment. Ik maak een proef crazyquiltje voor mezelf, om de techniek en de mogelijkheden uit te proberen, voor ik aan een grote voor mijn zoon Ingmar en schoondochter Alynne begin. Ik heb al genoeg stofjes liggen, allerlei restlapjes. En ook kralen, borduurzij e.d. Het enige wat ik eigenlijk altijd tekort kom is tijd...